ÖZLEM SÖZCÜĞÜ (öz+le-m)

dağ arabası

Özlem sözcüğü Eski Türkçe bir sözcüktür. Sözcüğün kökü ise ‘öz’dür. Öz, en temel anlamı ile ‘benlik, çekirdek, ruh, kendi‘ demektir. İnsanın özü, yani somutlaştıracak olursak tıpkı bir meyvenin özü gibi; posasından arınmış en saf, en duru hali.

Öz’den yola çıkacak olursak öz-le-mek, tıpkı su-la-mak gibi. Yani sulamak nasıl ki suyu toprağa katmak demek; özlemek de kendi benliğini özlenen şeye katmak demektir. Bu bakımdan sözcük oldukça duygu yüklü bir anlam ifade etmekte  🙂

Özlem sözcüğü tüm bu anlamlar ışığında özle- fiilinin isim hali. Yani özlem ‘kendi benliğinden bir parçaya duyulan hasret, benlikteki eksikliğin ortaya çıkardığı duygu’ olarak özetlenebilir.

Öz sözcüğünden türettiğimiz diğer anlam yüklü sözcükler şunlardır:

özgür / özgürlük

özgü / özgün

özdeş

özge

özel

özen

özne

Son olarak özlemin kitabı olarak bilinen Oruç Aruoba’nın Uzak adlı eserinden düşündürten bir özlem tanımı bırakalım:

Özlem, dünyaya rengini veren griliktir.

Yorum Ekle