etimolojik sözlük Archive
Eski Türkçede “su fışkıran yer” anlamına gelen kañ sözcüğünden türeyen kaynak, zamanla “bir şeyin menşesi, çıkış yeri, kökeni, sebebi”, “kazanç sağlayan öge”, “belge, literatür” gibi pek çok anlam kazanmıştır. Bunlarla birlikte sözcük “iki metal parçayı …
Arapça rb kökünden gelen sözcük, “yetiştirmek, ıslah etmek, büyütmek” anlamlarındadır. Aynı kökten türetilmiş olan rab sözcüğü ise “terbiye eden, yetiştiren, ulu/yüce olan” anlamına gelir. Böylece “Ya Rabbi” diye başlayan tüm yakarışlar “Ey beni terbiye eden” …
Arapça vcd kökünden gelen sözcük “bulma, aklına getirme” anlamlarına gelir. Aynı kökten türeyen vecd sözcüğü ise “kendinden geçme, coşku” demektir. Ahmed Vefik Paşa vicdan sözcüğünü “gönül ölçeği, gönlün şehadeti” olarak tanımlar. Türkçe bir kullanım olan …
